Archive for the ‘Post’ Category

h1

Een post pakken

vrijdag 30 november 2007

Op 11 juni, daags na de federale verkiezingen, debatteerden we in de Kortrijkse gemeenteraad over de sluiting van postkantoren. Ik kondigde toen aan dat er, ook in Kortrijk, nog een reeks sluitingen zou volgen. Het gevolg van de volledige liberalisering van de postsector in Europa waardoor bedrijven zo concurrentieel mogelijk moeten zijn om te overleven. De meeste postkantoren in dit land zijn verlieslatend en daarom moeten ze dicht.

Stefaan De Clerck stelde de oprichting voor een een werkgroep met vertegenwoordigers van alle partijen en van de administratie.

Vandaag is het zover, het nieuws is bekend. Kortrijk houdt nog maar twee van zijn negen postkantoren over (Kortrijk Centrum in de Albertstraat en Marke), de aangekondigde werkgroep is nog nooit samengekomen. Toch zou dat nuttig zijn, ondermeer om geschikte Postpunten (ter vervanging van de gesloten postkantoren) te vinden. Zo is de sluiting van het kantoor in Heule uitgesteld omdat er nog geen Postpunt is. Straks sluit ook het kantoor Sint-Elisabeth (in de Burgemeester Danneelstraat), maar ook hier is nog geen vervangend Postpunt gevonden.

Schepen Jean de Bethune (één van de twee schepenen door De Clerck aangeduid om in de werkgroep te zetelen) zegt in de krant dat de beslissingen nog omkeerbaar zijn maar dat men “op documenten wacht”. Het moet naïeveteit of onwetendheid zijn want de beslissing van de post ligt vast. Meer nog, eind juni al werd de burgemeester tijdens een persoonlijk gesprek met de leiding van de Post hiervan op de hoogte gesteld.

Laat ons nu maar snel bijeenkomen en zien hoe we kunnen helpen aan een optimalisering van de dienstverlening van de post in Kortrijk.

Advertenties
h1

Gevraagd: eerlijke concurrentie

donderdag 8 maart 2007

Een bericht van het persagentschap Belga van donderdag 8 maart.

De Europese Commissie heeft geen afdoende antwoord gegeven op de vragen die de Belgische regering heeft gesteld over de Europese ontwerprichtlijn over de volledige liberalisering van de postsector tegen 2009. Dat heeft minister van Economie Marc Verwilghen donderdag tijdens het vragenuurtje in de Kamer gezegd in antwoord op een vraag van Philippe De Coene (sp.a).

De voltallige Kamer vroeg de regering begin februari in een resolutie de Europese ontwerprichtlijn over de volledige liberalisering van de postsector in vraag te stellen. De Europese Commissie wil de sector tegen 2009 volledig liberaliseren – in de praktijk gaat het over de post van minder dan 50 gram – maar verschillende landen zijn hier niet meteen voor te vinden. Ook in ons land leeft een grote vrees voor een volledige vrijmaking. De socialisten zijn alvast tegen. Zij vrezen dat de vrijmaking vooral negatieve gevolgen zal hebben. En ook de liberalen zitten met vragen, vooral over de financiering van de universele dienstverlening.

De voltallige Kamer vroeg de regering in elk geval geen standpunt in te nemen vooraleer de Europese Commissie met een aantal antwoorden over een reeks bezorgdheden over de brug te komt. Minister Verwilghen liet donderdag aan Philippe De Coene – zelf een van de initiatiefnemers van de resolutie – weten dat de Commissie ondertussen haar antwoord heeft overgemaakt. Het is echter moeilijk aanvaardbaar omdat het in te algemene termen is gesteld, luidde het. “We zullen dus steeds weer met dezelfde vragenlijst afkomen tot we een afdoende antwoord krijgen (…) Het standpunt van de regering is duidelijk. Wij willen een aanvaardbaar niveau van dienstverlening behouden en willen hierrond voldoende garanties van de Europese Commissie. Op dit moment hebben we geen antwoord gekregen dat je in een ernstig debat zou verwachten”, besloot de Open Vld-minister. Verwilghen wees er nog op dat er ook bij een liberalisering spelregels nodig zijn. “Het kan niet de bedoeling zijn dat er op die manier aan concurrentievervalsing wordt gedaan”.

De Coene is er alvast niet gerust in. Hij stelt vast dat er op de markt (voor alles boven de 50 gram) nu al sociale wantoestanden heersen. Hij vraagt de minister daarom op korte termijn inspecties uit te voeren “om het kaf van het koren te scheiden”. De Coene pleit ook voor de oprichting van een paritair comité dat specifiek voor de postsector werkt.

h1

Aanvalleuh!

dinsdag 27 februari 2007

In De Tijd van vandaag kondigt de grote baas van de Nederlandse Post en TNT de grote aanval aan op de De Post in België. Dat zal gebeuren via een dochter van TNT, te weten BD.

“U hoort het komende anderhalf jaar nog van ons,” laat Peter Bakker, de voorzitter van het directiecomité van de Nederlandse post- en expressgroep TNT, dapper optekenen in de krant.

De aanval is gepland op het segment gadresseerde zendingen. Afkomstig van zeer grote afgevers, banken of energiemaatschappijen, die dagelijks berichten naar hun tienduizenden klanten sturen. Onder de 50 gram behoren die zendingen vooralsnog tot het monopolie van De Post, erboven is de markt vrijgemaakt en kunnen TNT en BD al beginnen.

Maar natuurlijk wil TNT zo snel mogelijk de gehele markt vrij krijgen. Want in eigen land heeft het bedrijf, in een krimpmarkt, af te rekenen met felle concurrentie. En wat zegt Bakker over z’n concurrenten? “Het geheim van Selectmail en Sandd bestaat erin dat ze hun werknemers lagere lonen betalen en dat ze slechts twee dagen per week bezorgen. TNT doet dat zes dagen op zeven.” En hij voegt eraan toe: “Maar die systemen zullen naar elkaar toe groeien. Op een bepaald ogenblik zullen de klanten van onze twee concurrenten niet meer tevreden zijn met slechts twee leveringsdagen. Ofwel verminderen we ook het aantal dagen dat we post bezorgen. Maar enkel op voorwaarde dat de klant het daarmee eens is.”

De vaststelling: de hevige concurrentie in Nederland bedreigt de dienstverlening voor de consument, alsook de lonen en sociale statuten van de werknemers in de sector. En daarom wijkt één van de spelers uit naar België om er hetzelfde te organiseren.

De les: bij een liberalisering voorzie je maar beter afdwingbare sociale spelregels en garanties voor een universele dienstverlening. De Europese Commissie heeft nog werk.

h1

De punten van De Post

zaterdag 24 februari 2007

Sedert enkele maanden wordt actie gevoerd tegen de sluiting van twee postkantoren in Kortrijk. Een lokaal comité is er in geslaagd bijna 5.000 handtekeningen te verzamelen, aan tal van vensters in de betrokken buurten hangen protestaffiches. Een actie die veel sympathie opbrengt en terecht. Want de initiatiefnemers zijn mensen die zich inzetten voor hun buurt en de banden tussen de bewoners willen aanhalen. Ze doen dat ook nog eens vrijwillig. Chapeau.

Als volksvertegenwoordiger werd ik zopas per brief naar m’n standpunt gevraagd. Ik heb aan de woordvoerder van het comité voorgesteld om rond de tafel te zitten – een open gesprek lijkt me beter dan een brief – en het uitgebreid te hebben over de toekomst van de post in ons land en in onze streek.

Maar eerst over de postkantoortjes. Nadat eind vorig jaar bekend raakte dat De Post in een eerste ronde 160 postkantoren zou sluiten, heb ik in het halfrond meteen een vraag gesteld aan Staatssecretaris voor Overheidsbedrijven Bruno Tuybens (sp.a). Resultaat van dat debat, waar ook collega’s van andere partijen aan deelnamen, was dat een sluiting voortaan enkel gebeurt indien er in de buurt een vervangend postpunt wordt geopend (de leiding van De Post wou wat meer vrijheid maar kreeg die niet van Tuybens: geen sluiting zonder vervanging. Punt) . Zo’n postpunt is gevestigd in een kleine of grote kruidenierszaak en je kan er terecht voor de meeste postdiensten (evenwel niet voor financiële verrichtingen!). Volgens De Post is er een tevredenheid van 80 procent bij de gebruikers van de postpunten. Nu, ze bieden ook voordelen. Zo zijn ze veel meer open dan een klassiek kantoor maar daar staat dan weer tegenover dat mensen al eens klagen over een gebrek aan privacy.

Grote baas van De Post Johnny Thijs mag het mij niet kwalijk nemen. De vervanging van zeker één van de postkantoren in Kortrijk is niet zoals het hoort. Een kantoor in een volkse buurt aan de Brugsesteenweg gaat er dicht en het vervangende postpunt komt er in een Carrefour, anderhalve kilometer verder, aan een drukke ringlaan in het gelijknamige Ring Shopping Center. Dat is niet ernstig als je rekening houdt met minder mobiele mensen of oudere mensen. Dat moet dus beter kunnen.

Toch vrees ik dat de operatie waarbij de helft van de 1300 postkantoren in ons land worden gesloten, niet omgedraaid kan worden. De zogenaamde retailactiviteiten van De Post zijn immers zwaar verlieslatend en worden gecompenseerd door de winsten bij de mailactiviteiten (het verdelen van brieven en pakjes). De facteurs werken dus voor de kantoren.

En precies nu moet De Post zich wapenen in een vrijgemaakte postmarkt met hevige concurrentie in de bedeling van poststukken boven de 50 gram. De Europese Commissie wil intussen een laatste stap nemen en tegen 2009 de volledige postmarkt vrijmaken. Tegelijk blijkt uit een studie van Price Waterhouse Coopers (PWC), in opdracht van diezelfde Europese Commissie, dat de volledige vrijmaking geen goede zaak is voor consumenten van De Post (brieven worden duurder voor particulieren en kleine en middelgrote ondernemingen), de werkgelegenheid (veel jobs bedreigd in een bedrijf met nu nog meer dan 30.000 werknemers) en de overheid (die zal moeten instaan voor vervangende financiering van de universele dienstverlening er voor zorgen dat mensen in elke uithoek van het land een brief kunnen versturen en ontvangen – wat nu mee betaald wordt door de opbrengsten van het monopolie op de brieven tot 50 gram). Enkel de grootgebruikers van De Post zullen er beter van worden maar hun voordelen zullen niet resulteren in verlaagde prijzen voor hun consumenten.

Een liberalisering waar dus veel vragen bij gesteld kunnen worden. En dat hebben we in de Kamer van Volksvertegenwoordigers ook gedaan. Mede op mijn initiatief is een tekst gestemd die de regering van ons land opdraagt het huidige voorstel van de Commissie niet te steunen zolang de Europese Commissie op een reeks pertinente vragen geen duidelijk antwoord heeft gegeven. De antwoorden moeten trouwens ook aan het parlement ter goedkeuring worden voorgelegd.

Het doen stemmen van de tekst door de Kamer (wat in unanimiteit is gebeurd) lag niet zo voor de hand. Socialisten mogen dit dan al een domme liberalisering vonden, liberalen zijn er eigenlijk wel voor gewonnen. Maar bon, voorlopig gaat het niet door.